Πιέστε στις φωτογραφίες για μεγέθυνση, γιατί πρέπει να γνωρίζουμε καλά.
Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΔΑΝΕΙΟ.
Προσυπογράφω !!!
το παρακάτω άρθρο του οικονομολόγου κ. Γεώργιου Δουδούμη (από το www.drougos.gr )
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΔΑΝΕΙΟ!
Αθήνα, 6η Ιουνίου 2011
Φθάσαμε στην ύστατη ώρα. Το άμεσο μέλλον της Ελλάδος και για αρκετά χρόνια εξαρτάται από την απόφαση που πρόκειται να λάβει το Ελληνικό Κοινοβούλιο, αν δηλαδή θα ψηφίσει ή όχι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα (κοινώς νέο μνημόνιο), που προβλέπεται να καλύπτει την τριετία 2012-2015. Είναι ξεκάθαρο, ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει εξουσιοδοτήσει τους σημερινούς βουλευτές να πάρουν με την ψήφο τους καταδικαστική απόφαση σε βάρος αυτών τους οποίους εκπροσωπούν και επίσης ξεκάθαρη είναι πλέον η οργή των πολιτών.
Ο ελληνικός λαός δεν είχε αντιδράσει μέχρι σήμερα για διάφορους λόγους. Άλλοι δεν είχαν καταλάβει περί τίνος πρόκειται, δεν είχαν εντοπίσει «τον φταίχτη». Άλλοι έχοντες αμαρτήσει (μαζί τα φάγαμε) δεν είχαν, υπό το βάρος της ενοχής, το σθένος να αντιδράσουν. Άλλοι είχαν τον φόβο που εμπνέει σε πολλούς η εξουσία. Κάποιοι άλλοι, οι περισσότεροι, ένοιωθαν μόνοι, χωρίς «συλλογική κάλυψη». Όμως τώρα ο άνεμος έχει φουσκώσει τα πανιά. Οι μέρα με τη μέρα διογκούμενες εκδηλώσεις των αγανακτισμένων δεν πρέπει να ξεγελάσουν. Δεν είναι συναθροίσεις «της πλάκας», δεν γιορτάζεται κάποια κατάκτηση ευρωπαϊκού κυπέλλου, οι διογκούμενες μάζες δεν απολαμβάνουν την πανσέληνο ούτε γιορτάζουν τον ερχομό της άνοιξης. Οι μέχρι πρόσφατα απαλής μορφής εκδηλώσεις διαμαρτυρίας (όσο απαλά είναι και τα γιαούρτια) δεν ήταν το κυματάκι που χαϊδεύει την αμμουδιά. Ήταν το ξεκίνημα ενός τσουνάμι-τιμωρού κατά του «φταίχτη». Οι πέτρες άρχισαν ήδη να πέφτουν, άλλες στην Κέρκυρα και άλλες στου Ζωγράφου. Και στις δύο περιπτώσεις το κόκκινο πανί ήταν βουλευτές. Ας ελπίσουμε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δεν θα συμβάλλει αρνητικά στις εξελίξεις, διότι η ψυχολογία της μάζας μπορεί να οδηγήσει σε τραγωδίες, ιδιαίτερα όταν είναι δεδομένο ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζουμε.
Ο ελληνικός λαός πίστεψε ότι οι θυσίες στις οποίες υποβλήθηκε θα είχαν αντίκρισμα. Πίστεψε ότι αυτοί που κλήθηκαν να κυβερνήσουν ήξεραν να κυβερνήσουν. Εξαπατήθηκε εκ νέου οικτρά. Διαπίστωσε ανικανότητα και συνεχιζόμενη φαυλότητα και η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στους κοινοβουλευτικούς τους εκπροσώπους τείνει να μηδενιστεί. Οι μούντζες δεν έχουν αποδέκτη το κτήριο, αλλά αυτούς που στεγάζει.
Το νέο μνημόνιο περιλαμβάνει και πάλι μόνο συνταγές αυτοακρωτηριασμών χωρίς να προσφέρει σωστικές λύσεις για τον ασθενή. Μια δοκιμασμένη και αποτυχημένη συνταγή χωρίς ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής δεν μπορεί να είναι η σωστή λύση. Όσοι βουλευτές δεν το αντιλαμβάνονται (προφανώς διότι κακώς βρίσκονται στο κοινοβούλιο), τουλάχιστον ας μη ψηφίσουν. Όσοι όμως είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τί διακυβεύεται, οφείλουν, τουλάχιστον αυτή τη μια φορά, να φανούν αντάξιοι των προσδοκιών των πολιτών που εκπροσωπούν. Καλούνται να ξεπεράσουν τις μίζερες φοβίες του εαυτούλη τους και να ζυγίσουν τα πράγματα όπως πρέπει. Η συγγνώμη τους δεν θα έχει μετά την καταστροφή καμία αξία. Aν και την ύστατη αυτή ώρα δεν τολμήσουν, θα τους καταδικάσει έναν-έναν η Ιστορία και, ίσως, κάποιο δικαστήριο.
Το νέο μνημόνιο αποτελεί προϋπόθεση για να μας χορηγηθεί ένα νέο τεράστιο δάνειο. Η παγίδα είναι και πάλι έτοιμη. Το τυρί ελκυστικότατο αξίας άλλων περίπου 100 δισ. ευρώ. Όμως, η Ελλάς δεν πρέπει να υποκύψει στον πειρασμό. Αν μπούμε πιο βαθιά στη φάκα θα είναι το τέλος. Θα είναι έγκλημα κατ’ εξακολούθηση να βυθίσουμε άλλη μια γενιά στα χρέη και συνεπώς στο βούρκο της υπανάπτυξης.
Δεν πρέπει να δεχθούμε νέο δάνειο και μάλιστα με τέτοιες καταδικαστικές συνέπειες. Το νέο δάνειο θέλουν να μας το δώσουν για να σωθούν τρίτοι, όχι για να σώσουν την Ελλάδα. Είμαστε το υπέρβαρο, από το οποίο θέλουν να απαλλαγούν για να σώσουν κάποιο αεροπλάνο από την πτώση. Το αλεξίπτωτο που μας προσφέρουν γνωρίζουν ότι δεν μπορεί να ανοίξει.
Η Ελλάς δεν πρέπει να δεχθεί νέο δάνειο και μάλιστα με νέα παράνομη αποδοχή άρσης εθνικής ασυλίας. Μας αρκεί μια άμεση περίοδος χάριτος, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους και επαρκώς μειωμένα επιτόκια. Αν οι υποψήφιοι σωτήρες μας δεν το δέχονται, ας δεχθούν τότε τη στάση πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδος. Ας έχουν αυτοί το δίλημμα. Εμείς πρέπει να επιλέξουμε το καλύτερο για μας και όχι να δεχθούμε δηλητηριώδεις επιλογές τρίτων σε συσκευασία δώρου. Ακόμη και μια πτώχευση θα ήταν τώρα προτιμότερη από έναν πρόσθετο δανεισμό τέτοιου βάρους, διότι μια γρήγορη πτώχευση με το μισό βάρος από αυτό που θέλουν να μας φορτώσουν συνολικά θα οδηγούσε πιο γρήγορα και με καλύτερες συνθήκες σε ανάκαμψη, παρά μια πτώχευση που θα μας πλακώνει για δεκαετίες.
Στο δια ταύτα, απαιτείται ένα λεβέντικο ΟΧΙ από βουλευτές της πλειοψηφίας, από αυτούς που μπορούν να το πουν. Παραίτηση, ως εναλλακτική λύση, σημαίνει δειλία και φυγή. Απαιτείται εκ μέρους τους θετική, σωστική για την Ελλάδα, τοποθέτηση με ένα ηχηρό ΟΧΙ, όπως αντίστοιχα το είπε με λεβεντιά (παρά τις πιέσεις και τις απαράδεκτες ενέργειες μεταξύ άλλων και του τότε υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου) και ο Έλληνας ηγέτης Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος έδειξε το δρόμο. Μερικοί παρατρεχάμενοι του Γ. Παπανδρέου, που συμμετείχαν στις ασχήμιες υπέρ του σχεδίου Αννάν, έχουν μια ευκαιρία να ξεπλύνουν μέρος της προσωπικής τους ντροπής.
Γεώργιος Ε. Δουδούμης
Οικονομολόγος – Συγγραφέας
Μισθολόγιο ΕΡΤ. Το πάρτι.
Λίγο πολύ κάτι είχαμε ακούσει. Η λίστα που ακολουθεί είναι μεν λίγο πιο παλιά (και λίγο μπερδεμένη, άλλα νούμερα είναι εξαμήνου, άλλα έτους...), αλλά σαφώς ενδεικτική για το μεγάλο πάρτι της ΕΡΤ. Κάποιοι έχουν φύγει (για εξίσου καλά λιμάνια...), αλλά τα χιλιάρικα τα έχουν τσεπώσει!
Και, το βασικότερο, εξακολουθούν να πλασσάρονται ως "κάποιοι", ως "επώνυμοι" και ως... "αξίες"!
Κάθε φορά που θα παίρνετε λογ/σμό ΔΕΗ, να κοιτάζετε πόσα πληρώνετε για την ΕΡΤ. Κατόπιν αναλογιστείτε πόσο κορόϊδα μας πιάνουν...
|
Κυριακή 5 Ιουνίου 2011
Ενα πιθανό σενάριο που θα επηρεάσει άμεσα την Ευρώπη αλλά κυρίως την Ελλάδα μας.
Ένα σενάριο για την Τουρκία! Διαβάστε και κρατήστε το στο συρτάρι σας.
του Σάββα ΚαλεντερίδηΣε λίγες ημέρες ολοκληρώνεται ο προεκλογικός αγώνας στην Τουρκία και σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το κόμμα του Ρετζέπ Ταγίπ Ενρτογάν θα καταγάγει σημαντική νίκη, πετυχαίνοντας ποσοστό που θα ξεπερνά του 45%. Το κρίσιμο για την επιβίωση της κυβέρνησης Ερντογάν, παρά τα υψηλά ποσοστά που θα λάβει στις εκλογές, είναι η πολιτική που θα ακολουθήσει σε δυο βασικά ζητήματα. Το ένα είναι το λεγόμενο "βαθύ κράτος" και οι μηχανισμοί του, ο ισχυρότερος από τους οποίους είναι οι ίδιες οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, και το άλλο είναι το Κουρδικό Ζήτημα.
Το βαθύ κράτος αποτελεί φυσική και πολιτική απειλή για τον ίδιο τον Ερντογάν και για το κόμμα του, και θα εξηγήσουμε γιατί.
Ο στυγνός κρατισμός και οι αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κεμαλικής εξουσίας από το 1923 και εντεύθεν, δεν επέτρεψαν το σχηματισμό πολιτικής συνείδησης και πολιτικών δυνάμεων στην τουρκική κοινωνία οι οποίες θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν πολιτικά και με πολιτικούς όρους στο πολιτικό Ισλάμ, που εκφράστηκε για πρώτη φορά με τον Μεντερές, στη συνέχεια με τον Ερμπακάν και τώρα με τον Ερντογάν, με διαφορετικές εκδοχές την κάθε φορά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο μοναδικός αντίπαλος του Ερντογάν και του ΑΚΡ να είναι το βαθύ κράτος και οι μηχανισμοί του, οι οποίοι επιδιώκουν τη φυσική εξόντωση του πρώτου και την πολιτική αποδυνάμωση του δεύτερου.
Έτσι, ακριβώς επειδή το βαθύ κράτος είναι ένας επικίνδυνος αντίπαλος, μέχρι στιγμής ο Ερντογάν επιχειρεί να το εξουδετερώσει με αστυνομικές και δικαστικές μεθόδους, ενισχύοντας από τη μια πλευρά το αστυνομικό κράτος, που έχει ανοικτούς λογαριασμούς με το Στρατό από το παρελθόν, και προσπαθώντας να ελέγξει από την άλλη το Δικαστικό Σώμα. Η κατάσταση αυτή, όμως, έχει φέρει τον Ερντογάν σε μια θέση, που κατηγορείται από εχθρούς και -μέχρι χθες;- φίλους ότι επιχειρεί να δημιουργήσει το δικό του ερντογανικό "βαθύ κράτος", το οποίο θα λειτουργήσει εξ ίσου αντιδημοκρατικά και στον αντίποδα του κεμαλικού βαθέος κράτους. Υπό την έννοια αυτή, η πολιτική και οι μεθοδεύσεις που θα ακολουθήσει μετεκλογικά ο Ερντογάν στο θέμα αυτό, θα κρίνουν και την πορεία της κυβέρνησής του και της ίδιας της Τουρκίας το επόμενο διάστημα. Αν κατορθώσει να ξεριζώσει τις ρίζες του κεμαλικού βαθέος κράτους υποκαθιστώντας το με ένα ερντογανικό βαθύ κράτος, χωρίς να προχωρήσει σε ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της τουρκικής κοινωνίας, θα έλθει αντιμέτωπος με εσωτερικά προβλήματα αλλά και με εξωτερικούς -μέχρι τώρα φιλικούς- παράγοντες, με πρώτο και κύριο πιθανόν τις ΗΠΑ και τους μηχανισμούς της Ουάσιγκτον.
Το άλλο θέμα, όπως προαναφέραμε, είναι το Κουρδικό Ζήτημα. Ο Ερντογάν, τις δυο πρώτες τετραετίες, για να αντιμετωπίσει το κεμαλικό βαθύ κράτος και να εδραιωθεί στην εξουσία, χρησιμοποίησε ως σύμμαχό του τους Κούρδους και υποσχέθηκε να επιλύσει το Κουρδικό Ζήτημα. Με τον ίδιο τρόπο και κυρίως για να εξασφαλίσει την εύνοια της Ουάσιγκτον, χρησιμοποίησε και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έδωσε υποσχέσεις σε Αθήνα, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για αναγνώριση της Κύπρου, για επίλυση των προβλημάτων στο Αιγαίο κλπ. Όσον αφορά τα Ε-Τ, με τον τρόπο αυτό ο Ερντογάν πέτυχε μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μία πλευρά εξασφάλισε την εύνοια και την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και από την άλλη, με την επιφανειακή ηρεμία στις Ε-Τ σχέσεις και το Αιγαίο, αποδυνάμωσε το ρόλο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, που χρησιμοποιούσαν περίπου προβοκατόρικα -χωρίς όμως να αφίστανται του εθνικού σχεδιασμού- τις εντάσεις στο Αιγαίο για να καθιστούν το ρόλο τους καίριο και ρυθμιστικό στο παιχνίδι εξουσίας στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Τα ίδια που έκανε ο Ερντογάν στο πλέγμα των Ε-Τ σχέσεων έκανε και στο Κουρδικό. Χρησιμοποίησε τους Κούρδους για να εδραιωθεί στην εξουσία, υποσχόμενος παραχωρήσεις και ρυθμίσεις που θα οδηγούσαν στην επίλυση του Κουρδικού Ζητήματος, υιοθετώντας παράλληλα και κυρίως τον τελευταίο χρόνο την πολιτική του νεοοθωμανισμού, που θα μπορούσε να εκφραστεί πολύ εύστοχα και με το λαϊκό: "Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου". Όσον αφορά τα Ε-Τ, η κατάσταση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τραγική, αφού η πρακτική που ακολουθεί η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων και ανοίξει την Κερκόπορτα για να εγκατασταθούν οι Τούρκοι στο κέντρο του Αιγαίου ή και δυτικότερα: Όσον αφορά δε το Κουρδικό, το γεγονός της απροκάλυπτης υιοθέτησης της πολιτικής του "Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου", ώθησε τους Κούρδους σε αναζήτηση άλλων λύσεων, όπως είναι η προετοιμασία για μονομερή ανακήρυξη αυτονομίας, κάτι που αναμένεται να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης μετεκλογικά, για να υποχρεωθεί η κυβέρνηση Ερντογάν να προχωρήσει σε συνταγματική και νομοθετική-πολιτική-διοικητική μεταρρύθμιση που θα θέτει υγιείς βάσεις για τη δημοκρατική επίλυση του Κουρδικού.
Με βάση όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, η επόμενη ημέρα θα είναι εξαιρετικά δύσκολη για τον Ερντογάν, αφού -παρότι εξασφαλίζει την προτίμηση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων- η πολιτική που έχει ακολουθήσει ιδιαίτερα τα τελευταία ένα-δυο χρόνια σε σειρά από κρίσιμα ζητήματα που ακροθιγώς αναφέρθηκαν στο σημείωμα αυτό, αυξάνει την καχυποψία σε παράγοντες στο εσωτερικό και το εξωτερικό που μπορούν να επηρεάσουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της Τουρκίας και τη βιωσιμότητα της κυβέρνησή του.
Ενδεικτικό των προβλημάτων που είναι πιθανόν να αντιμετωπίσει ο Ταγίπ Ερντογάν μετεκλογικά είναι το σενάριο που δημοσιεύει σήμερα η -ισλαμοεθνικιστική- εφημερίδα Γενί Τσαγ, σε άρθρο που υπογράφεται από τον δημοσιογράφο Σελαχατίν Όνκιμπαρ, ο οποίος, σημειωτέον, διατηρεί άριστες σχέσεις με το βαθύ κράτος, με ό,τι αυτό σημαίνει για το περιεχόμενο και την πραγματική προέλευση του σεναρίου.
Σας προτείνουμε να διαβάσετε με ιδιαίτερη προσοχή το σενάριο, που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις:
Και αυτό γιατί στο τουρκικό Κουρδιστάν έχει ήδη ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση που δεν μπορεί να αντιστραφεί.
Υπάρχουν ορισμένοι που λένε ότι υπάρχει ο Μεγάλος Τουρκικός Στρατός ο οποίος δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο. Ξεχνούν όμως όλοι αυτοί ότι ο Ερντογάν και το ΑΚΡ, απλά για να εκδικηθούν τον Κεμαλισμό και το κοσμικό κράτος, τα τελευταία τέσσερα χρόνια αποδυναμώνει με σύστημα τον τουρκικό στρατό.
Το βαθύ κράτος αποτελεί φυσική και πολιτική απειλή για τον ίδιο τον Ερντογάν και για το κόμμα του, και θα εξηγήσουμε γιατί.
Ο στυγνός κρατισμός και οι αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της κεμαλικής εξουσίας από το 1923 και εντεύθεν, δεν επέτρεψαν το σχηματισμό πολιτικής συνείδησης και πολιτικών δυνάμεων στην τουρκική κοινωνία οι οποίες θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν πολιτικά και με πολιτικούς όρους στο πολιτικό Ισλάμ, που εκφράστηκε για πρώτη φορά με τον Μεντερές, στη συνέχεια με τον Ερμπακάν και τώρα με τον Ερντογάν, με διαφορετικές εκδοχές την κάθε φορά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο μοναδικός αντίπαλος του Ερντογάν και του ΑΚΡ να είναι το βαθύ κράτος και οι μηχανισμοί του, οι οποίοι επιδιώκουν τη φυσική εξόντωση του πρώτου και την πολιτική αποδυνάμωση του δεύτερου.
Έτσι, ακριβώς επειδή το βαθύ κράτος είναι ένας επικίνδυνος αντίπαλος, μέχρι στιγμής ο Ερντογάν επιχειρεί να το εξουδετερώσει με αστυνομικές και δικαστικές μεθόδους, ενισχύοντας από τη μια πλευρά το αστυνομικό κράτος, που έχει ανοικτούς λογαριασμούς με το Στρατό από το παρελθόν, και προσπαθώντας να ελέγξει από την άλλη το Δικαστικό Σώμα. Η κατάσταση αυτή, όμως, έχει φέρει τον Ερντογάν σε μια θέση, που κατηγορείται από εχθρούς και -μέχρι χθες;- φίλους ότι επιχειρεί να δημιουργήσει το δικό του ερντογανικό "βαθύ κράτος", το οποίο θα λειτουργήσει εξ ίσου αντιδημοκρατικά και στον αντίποδα του κεμαλικού βαθέος κράτους. Υπό την έννοια αυτή, η πολιτική και οι μεθοδεύσεις που θα ακολουθήσει μετεκλογικά ο Ερντογάν στο θέμα αυτό, θα κρίνουν και την πορεία της κυβέρνησής του και της ίδιας της Τουρκίας το επόμενο διάστημα. Αν κατορθώσει να ξεριζώσει τις ρίζες του κεμαλικού βαθέος κράτους υποκαθιστώντας το με ένα ερντογανικό βαθύ κράτος, χωρίς να προχωρήσει σε ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της τουρκικής κοινωνίας, θα έλθει αντιμέτωπος με εσωτερικά προβλήματα αλλά και με εξωτερικούς -μέχρι τώρα φιλικούς- παράγοντες, με πρώτο και κύριο πιθανόν τις ΗΠΑ και τους μηχανισμούς της Ουάσιγκτον.
Το άλλο θέμα, όπως προαναφέραμε, είναι το Κουρδικό Ζήτημα. Ο Ερντογάν, τις δυο πρώτες τετραετίες, για να αντιμετωπίσει το κεμαλικό βαθύ κράτος και να εδραιωθεί στην εξουσία, χρησιμοποίησε ως σύμμαχό του τους Κούρδους και υποσχέθηκε να επιλύσει το Κουρδικό Ζήτημα. Με τον ίδιο τρόπο και κυρίως για να εξασφαλίσει την εύνοια της Ουάσιγκτον, χρησιμοποίησε και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έδωσε υποσχέσεις σε Αθήνα, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για αναγνώριση της Κύπρου, για επίλυση των προβλημάτων στο Αιγαίο κλπ. Όσον αφορά τα Ε-Τ, με τον τρόπο αυτό ο Ερντογάν πέτυχε μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μία πλευρά εξασφάλισε την εύνοια και την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και από την άλλη, με την επιφανειακή ηρεμία στις Ε-Τ σχέσεις και το Αιγαίο, αποδυνάμωσε το ρόλο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, που χρησιμοποιούσαν περίπου προβοκατόρικα -χωρίς όμως να αφίστανται του εθνικού σχεδιασμού- τις εντάσεις στο Αιγαίο για να καθιστούν το ρόλο τους καίριο και ρυθμιστικό στο παιχνίδι εξουσίας στο εσωτερικό της Τουρκίας.
Τα ίδια που έκανε ο Ερντογάν στο πλέγμα των Ε-Τ σχέσεων έκανε και στο Κουρδικό. Χρησιμοποίησε τους Κούρδους για να εδραιωθεί στην εξουσία, υποσχόμενος παραχωρήσεις και ρυθμίσεις που θα οδηγούσαν στην επίλυση του Κουρδικού Ζητήματος, υιοθετώντας παράλληλα και κυρίως τον τελευταίο χρόνο την πολιτική του νεοοθωμανισμού, που θα μπορούσε να εκφραστεί πολύ εύστοχα και με το λαϊκό: "Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου". Όσον αφορά τα Ε-Τ, η κατάσταση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τραγική, αφού η πρακτική που ακολουθεί η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων και ανοίξει την Κερκόπορτα για να εγκατασταθούν οι Τούρκοι στο κέντρο του Αιγαίου ή και δυτικότερα: Όσον αφορά δε το Κουρδικό, το γεγονός της απροκάλυπτης υιοθέτησης της πολιτικής του "Τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου", ώθησε τους Κούρδους σε αναζήτηση άλλων λύσεων, όπως είναι η προετοιμασία για μονομερή ανακήρυξη αυτονομίας, κάτι που αναμένεται να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης μετεκλογικά, για να υποχρεωθεί η κυβέρνηση Ερντογάν να προχωρήσει σε συνταγματική και νομοθετική-πολιτική-διοικητική μεταρρύθμιση που θα θέτει υγιείς βάσεις για τη δημοκρατική επίλυση του Κουρδικού.
Με βάση όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, η επόμενη ημέρα θα είναι εξαιρετικά δύσκολη για τον Ερντογάν, αφού -παρότι εξασφαλίζει την προτίμηση της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων- η πολιτική που έχει ακολουθήσει ιδιαίτερα τα τελευταία ένα-δυο χρόνια σε σειρά από κρίσιμα ζητήματα που ακροθιγώς αναφέρθηκαν στο σημείωμα αυτό, αυξάνει την καχυποψία σε παράγοντες στο εσωτερικό και το εξωτερικό που μπορούν να επηρεάσουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της Τουρκίας και τη βιωσιμότητα της κυβέρνησή του.
Ενδεικτικό των προβλημάτων που είναι πιθανόν να αντιμετωπίσει ο Ταγίπ Ερντογάν μετεκλογικά είναι το σενάριο που δημοσιεύει σήμερα η -ισλαμοεθνικιστική- εφημερίδα Γενί Τσαγ, σε άρθρο που υπογράφεται από τον δημοσιογράφο Σελαχατίν Όνκιμπαρ, ο οποίος, σημειωτέον, διατηρεί άριστες σχέσεις με το βαθύ κράτος, με ό,τι αυτό σημαίνει για το περιεχόμενο και την πραγματική προέλευση του σεναρίου.
Σας προτείνουμε να διαβάσετε με ιδιαίτερη προσοχή το σενάριο, που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις:
Τί θα συμβεί στην Τουρκία σε περίπτωση που δεν πέσει η κυβέρνηση Ερντογάν-ΑΚΡ τους επόμενους έξι μήνες:
- Θα κηρυχτεί ιντιφάντα από τους Κούρδους, στη γραμμή Χακιάρι-Τζίζρε (Hakkâri-Cizre).
- Θα επεκταθούν σε ολόκληρο το Κουρδιστάν οι διαδηλώσεις και οι μαζικές ενέργειες πολιτικής ανυπακοής και θα καταληφθούν το ένα μετά το άλλο ορισμένες νομαρχίες, στις οποίες στις οποίες θα υψωθεί η σημαία του ΡΚΚ.
- Θα υποσταλούν οι τουρκικές σημαίες από τους δήμους που ελέγχονται από το κουρδικό Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP).
- Θα γίνουν καμπάνιες που θα καλούν τους Κούρδους που καταπιέζονται να καταφύγουν στο Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ).
- Θα γίνουν μαζικές επιθέσεις στις νομαρχίες, τα φυλάκια και τα στρατόπεδα των ΤΕΔ στο Κουρδιστάν.
- Θα αρχίσουν απεργία πείνας χιλιάδες Κούρδοι, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ της Δύσης.
- Παράλληλα με τις πόλεις του Κουρδιστάν, θα εκδηλωθούν μαζικές διαδηλώσεις υποστήριξης από τους Κούρδους που κατοικούν στις μεγαλουπόλεις ολόκληρης της Τουρκίας.
- Θα γίνουν βομβιστικές ενέργειες και μαζικές δολοφονίες σε τουριστικά κέντρα και σε μεγαλουπόλεις της Τουρκίας.
- Αμέσως μετά από αυτές τις φρικιαστικές εξελίξεις, η κυβέρνηση του ΑΚΡ θα ανακοινώσει ότι οι συζητήσεις που διεξάγονται με τον Οτζαλάν, κατέληξαν σε συμφωνία.
- Με βάση τη συμφωνία αυτή, θα ψηφιστεί Γενική Αμνηστία, θα απελευθερωθεί ο Οτζαλάν και θα του αναγνωριστεί το δικαίωμα να ασχοληθεί με την πολιτική.
- Το νέο Σύνταγμα θα είναι αποτέλεσμα συμφωνίας του Οτζαλάν και του Ερντογάν.
- Στο νέο Σύνταγμα θα αλλάξει η ονομασία της χώρας και από Τουρκική Δημοκρατία θα ονομάζεται πλέον Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ανατολής.
- Θα αλλάξει η τουρκική σημαία και θα υιοθετηθεί μια νέα σημαία.
- Τα κουρδικά θα ανακηρυχθούν δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους.
- Θα είναι ελεύθερη η εκπαίδευση στην κουρδική γλώσσα.
- Θα περάσουμε στο σύστημα των Αυτοδιοικούμενων Περιφερειών, ενέργεια που θα αποτελέσει το πρώτο επίσημο βήμα για τη δημιουργία του Μεγάλου Κουρδιστάν.
- Οι εξελίξεις αυτές που θα λάβουν χώρα στο τουρκικό Κουρδιστάν, θα δημιουργήσουν ανώμαλες καταστάσεις στους νομούς και τις μεγαλουπόλεις της Κεντρικής, της Δυτικής, της Νότιας Τουρκίας και των περιοχών του Μαρμαρά και του Πόντου και θα αρχίσει ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους, με βάση την εθνική καταγωγή.
- Ο Ταγίπ Ερντογάν, με το αιτιολογικό ότι διαταράσσουν την σταθερότητα και τη δημόσια τάξη, θα αρχίσει το ανθρωποκυνηγητό των Τούρκων εθνικιστών.
- Θα γίνουν μαζικές συλλήψεις στους μεγάλους νομούς και στις μεγαλουπόλεις.
- Την περίοδο αυτή θα μπει η Τουρκία σε μια εσωτερική διαμάχη που θα μοιάζει με αυτήν της Γιουγκοσλαβίας.
- Το χάος που θα επικρατεί στην Τουρκία θα μετατραπεί σε εσωτερικό πόλεμο, προκαλώντας την επέμβαση των Ηνωμένων Εθνών.
- Το ΝΑΤΟ θα αποβάλλει τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και θα αποβιβάσει νατοϊκά στρατεύματα στα εδάφη της Ανατολής.
- Ακριβώς τη στιγμή αυτή οι Κούρδοι θα ζητήσουν δημοψήφισμα, για να αποσπαστούν από την Τουρκία.
- Μετά το δημοψήφισμα, οι Κούρδοι θα αποσπαστούν και επίσημα από την Τουρκία, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα διέξοδο στη Μεσόγειο.
- Παράλληλα με τις εξελίξεις αυτές, το ζεστό χρήμα θα εγκαταλείψει την Τουρκία και το συνάλλαγμα θα εκτοξευθεί στα ύψη, με αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση, που θα ανοίξει το δρόμο για τη χρεοκοπία της Τουρκίας, στο παράδειγμα της Ελλάδος.
- ΗΠΑ και Ε.Ε., βλέποντας ότι ο Ερντογάν ολοκλήρωσε την αποστολή του, θα τον θεωρήσουν υπεύθυνο για τις εξελίξεις, επιφυλάσσοντας για τον ίδιο ε΄να τέλος χειρότερο από αυτό του Σάχη της Περσίας.
Και αυτό γιατί στο τουρκικό Κουρδιστάν έχει ήδη ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και έχει δημιουργηθεί μια κατάσταση που δεν μπορεί να αντιστραφεί.
Υπάρχουν ορισμένοι που λένε ότι υπάρχει ο Μεγάλος Τουρκικός Στρατός ο οποίος δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο. Ξεχνούν όμως όλοι αυτοί ότι ο Ερντογάν και το ΑΚΡ, απλά για να εκδικηθούν τον Κεμαλισμό και το κοσμικό κράτος, τα τελευταία τέσσερα χρόνια αποδυναμώνει με σύστημα τον τουρκικό στρατό.
ΚΑΛΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
Tα αιτήματα των αγανακτισμένων
Tα αιτήματα των αγανακτισμένων
Tα αιτήματα των Αγανακτισμένων.ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ, η λιτότητα να αρχίσει από αυτούς που την δημιούργησαν!
1.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΩΡΑ!
2.ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΟ ...
40% ΤΩΡΑ!
3.ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΤΟΥΣ 200. ΤΩΡΑ!
4.ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ... 86 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ «ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ». ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗΣ. ΤΩΡΑ!
5.ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ. ΤΩΡΑ!
6.ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 35 ΧΡΟΝΙΑ(Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΜΕ ΜΗ MΟΝΙΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΛΑ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ).ΤΩΡΑ!
7.ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΝΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΙΜΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 ΤΕΤΡΑΕΤΙΕΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ.!
8.ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ (ΠΟΛΥΤΕΛΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ, ΕΞΤΡΑ ΠΛΗΡΩΜΗ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ, ΤΑΞΙΔΙΑ, ΤΗΛΕΦΩΝΑ,) κ.α
9.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ .ΤΩΡΑ!
10.ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΠΑΛΙ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ . ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.ΤΩΡΑ!
ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)